سوراخ کردن در گل میخ های فلزی: محدودیت های گیج، اندازه سوراخ های پایلوت و بست های مناسب

خدمه تاسیساتی که یک صفحه نمایش 55 اینچی را در یک دفتر جدید نصب می کنند، هر بار به همان دیوار برخورد می کنند. پشت دیوار خشک هیچ چوبی وجود ندارد، فقط یک گل میخ فولادی گیج سبک وجود دارد، و براکت با پیچ های چوبی #8 وارد شده است. در عرض یک هفته نمایشگر پایین می آید و پیچ ها در سوراخ های بزرگ می چرخند.

ناودانی های فلزی کاملاً قابل سوراخ کردن هستند، اما قوانین به طور کامل از قاب چوبی تغییر می کند. نسخه کوتاه: عامل محدود کننده به ندرت مته است. چیزی که تعیین می کند که آیا دیوار سالم بماند یا خیر، گیج گل میخ است، چه مقدار فولاد از تار جدا می کنید، چقدر سوراخ از فلنج فاصله دارد و چه بست به آن باز می گردد. این چهار مورد را درست بگیرید، و یک پارتیشن 20 گیج یک نمایشگر، یک دیگ بخار یا مجموعه ای از کابینت ها را بدون شکایت حمل می کند.

گیج گل میخ اولین چیزی است که باید بررسی شود

ناودانی های فولادی شکل سرد به وسیله گیج فروخته می شوند و گیج بر حسب ضخامت به سمت عقب حرکت می کند: هر چه این عدد بیشتر باشد، فولاد نازک تر است. گل میخ 25 گیج تحت فشار دست خم می شود، در حالی که گل میخ گیج 12 ماده ساختاری است که بیت کم هزینه را در عرض چند ثانیه کسل می کند. دو گل میخ می توانند از جلو یکسان به نظر برسند و از نظر ضخامت دیواره سه برابر متفاوت باشند، بنابراین قبل از انتخاب بست یا اندازه سوراخ پایلوت، گیج را تأیید کنید.

یک کولیس دیجیتالی قیمتی کمتر از یک جعبه پیچ دارد و با یک خمیدگی روی انتهای برش آشکار، مشکل را حل می کند. در جایی که گل میخ از قبل پوشانده شده است، یک آهنربا به همراه تست مقاومت نور به شما می گوید که آیا روی استوک پارتیشن گیج 25 یا 20 هستید یا روی استوک ساختاری گیج 16 و سنگین تر.

چه مقدار فولاد را می توانید با خیال راحت حذف کنید

هر سوراخ در تار گل میخ مقدار کمی از ظرفیت آن کاسته می شود. یک سوراخ 1/4 اینچی در مرکز یک شبکه 20 گیج معمولاً بی ضرر است. مجموعه ای از سوراخ های 1 اینچی در امتداد همان گل میخ، یا سوراخی که به داخل فلنج می رود، جایی است که قاب ها شروع به خم شدن می کنند و اتصالات دیوار خشک شروع به ترک خوردن می کنند.

رهنمودهای ساختاری برای فولادهای سرد شکل، سقفی را بر روی سوراخ‌های شبکه‌ای تقویت‌نشده تقریباً در نیمی از عمق گل میخ قرار می‌دهد و معمولاً بیش از ۲ تا ۱/۲ اینچ، هرکدام که کوچک‌تر باشد، نخواهد بود. سوراخ ها باید در مرکز تار و با حاشیه واضح از فلنج قرار گیرند و به جای اینکه در یک ردیف عمودی ردیف شوند، باید از هم فاصله داشته باشند. مواد فلنج و گوشه باید به طور کامل به حال خود رها شوند.

روی گل میخ باربر، آن ارقام را به عنوان اجازه نخوانید. در جایی که نفوذ سرویس اجتناب ناپذیر است، یک مهندس معمولاً به جای سوراخ بزرگتر، یک صفحه تقویت کننده یا یک کفش گل میخ درخواست می کند.

انتخاب بست مناسب برای اتصال

انتخاب بست از اتصال به جای گل میخ پیروی می کند. سه خانواده تقریباً هر شغلی را روی دیواری با اسکلت فلزی پوشش می دهند و مسیر تصمیم گیری کوتاه است.

• چه چیزی را ضمیمه می کنید؟
  • فلز به فلز (مسیر، براکت، گیره): پیچ خود سوراخ کن، تابه یا سر واشر شش گوش، شماره 8 تا 10
  • تخته تا فلز (دیوار خشک، روکش، پانل): نوک تیز با نخ ریز روی گیج 25; خود حفاری روی گیج 20 و سنگین تر
  • وسایل سنگین (نمایشگر، کابینت، آبگرمکن): از طریق وب با یک پیچ ماشینی و ضامن فلزی، یا یک پیچ خود حفاری شماره 12 با واشر متصل
• ضخامت فولاد چقدر است؟
  • گیج 25 تا 20: بدون سوراخ خلبان، فشار سبک، سرعت کم
  • گیج 18 تا 16: سوراخ پایلوت فقط برای قطرهای بزرگتر یا نقطه مته شماره 2 واقعی
  • گیج 14 تا 12: ابتدا سوراخ پایلوت، سپس یک پیچ دستگاه خودکار با نقطه 3

پیچ های خود دریلینگ پیش فرض برای کار فلز به فلز هستند. آنها نقطه مته خود را حمل می کنند، سوراخ خود را برش می دهند و یک نخ را در یک پاس تشکیل می دهند، به همین دلیل است که یک شماره 8 یا 10 با نقطه شماره 2 اتصالات مسیر به گل میخ، گیره به گل میخ و میخ را در فولاد 20 تا 16 انجام می دهد.

پیچ خود حفاری سر تابه متقاطع برای مونتاژ فلز به فلز، این پیچ خود حفاری سر تابه متقاطع سوراخ و رزوه خود را بدون پیش حفاری برش می دهد و در زمان ثابت کردن مکرر صرفه جویی می کند. مشاهده محصول →

در جایی که یک اتصال باید در برابر لرزش مقاومت کند، شکل رزوه قفل کننده، گشتاور را به مراتب بهتر از پیچ خود حفاری ساده نگه می دارد، و این تفاوت به عنوان تماس کمتر در براکت های تجهیزات و پانل های دسترسی نشان می دهد.

پیچ های قفل فلزی برای اتصالات مستعد لرزش این پیچ‌های قفل شونده رزوه‌های خاص خود را تشکیل می‌دهند و در برابر شل شدن تحت ارتعاش مقاومت می‌کنند، و آنها را برای براکت‌های تجهیزات و پانل‌های دسترسی مناسب می‌سازد. مشاهده محصول →

برای براکت‌هایی که وزن واقعی را تحمل می‌کنند، یک سر واشر فلنجی بار را در سطح وسیع‌تری از فولاد نازک پخش می‌کند و احتمال کشیده شدن سر را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.

فلنج شش ضلعی با پیچ های خود حفاری پد این پیچ خود حفاری با سر و پد فلنجی خود، بار را پخش می‌کند و به آب‌بندی سطوح کمک می‌کند و آن را برای براکت‌هایی که وزن حمل می‌کنند مناسب می‌سازد. مشاهده محصول →

خریداران حجم به سرعت یاد می گیرند که دو جعبه با اندازه اسمی یکسان می توانند در محل بسیار متفاوت رفتار کنند. متغیرهایی که در پشت آن در این راهنما آمده است خرید پیچ های خودکار با کیفیت بالا .

حفاری سوراخ، مرحله به مرحله

1. اطمینان حاصل کنید که هدف یک گل میخ است، نه یک لوله یا مجرا. یک گل میخ یاب فلزیاب به اضافه یک سوراخ اکتشافی محتاطانه یک روش استاندارد است.
2. مرکز وب را علامت بزنید و بررسی کنید که علامت به خوبی از هر دو فلنج فاصله داشته باشد.
3. علامت را در مرکز پانچ کنید تا بیت نتواند روی سطح راه برود.
4. با یک تکه پایلوت کوچک، تقریباً 1/8 اینچ کبالت یا یک مته پله ای، با سرعت کم شروع کنید.
5. مته را عمود بر نگه دارید. فشار ثابت بدون بار جانبی یک سوراخ گرد ایجاد می کند. تکان دادن یک بیضی شکل ایجاد می کند که هیچ چیز را نمی گیرد.
6. لبه‌های سوراخ را جدا کنید و قطر آن را قبل از افزایش اندازه بررسی کنید.
7. با افزایش های کوچک بزرگ کنید. هرگز روی فولاد نازک مستقیماً به قطر نهایی نپرید.

اگر فیکسچر سنگین است، ابتدا یک گل میخ را دریل کنید، براکت را آزمایش کنید و تنها پس از آن این کار را روی گل میخ دوم تکرار کنید. تنظیم یک صفحه دیواری بعد از اینکه سه سوراخ از قبل در قاب وجود دارد یک راه گران برای یادگیری چیدمان است.

اشتباهاتی که یک قاب را ضعیف می کند

• سوراخ کردن فلنج یا شعاع گوشه به جای تار. این تنها مضرترین عادت در قاب فلزی است.
• بزرگ کردن سوراخ به دلیل عدم جا دادن بست. به جای آن قطر پیچ صحیح را انتخاب کنید.
• سوراخ کردن هر دو دیوار گل میخ و ایجاد یک دهانه بیضی شکل که هیچ نخی را نمی گیرد.
• انباشتن سوراخ ها به صورت عمودی در یک گل میخ به جای توزیع آنها.
• پیچ های خود حفاری بیش از حد بر روی فولاد گیج 25 و 20 تا نوارهای رزوه.
• حفاری کور در حفره‌های ناشناخته که ممکن است کابل‌ها، مجرای لوله‌کشی در آن قرار گیرند.

هیچ یک از این خرابی ها در روز نصب قابل مشاهده نیست. آنها به صورت ترک خوردگی اتصالات دیوار خشک، براکت آویزان یا بست که در بار دوم سفت نمی شود، ظاهر می شوند.

بیت ها، سرعت ها و گشتاور در عمل

بیت های با پوشش تیتانیوم رایج ترین ناامیدی در این کار هستند. این پوشش سختی سطح را افزایش می دهد اما برای فولاد پرسرعت زیرین هیچ کاری نمی کند، بنابراین لبه برش روی مواد 16 گیج پس از تعداد انگشت شماری سوراخ کدر می شود. تکه‌های کبالت و مته‌های پله‌ای فولاد شکل‌دهی سرد را به‌مراتب ثابت‌تری اداره می‌کنند. قطعات کوچک را در حدود 500 تا 800 دور در دقیقه با فشار محکم و یکنواخت اجرا کنید، زیرا عبور نور سریع لبه را بیش از حد گرم می کند و فولاد را در زیر نقطه سخت می کند.

درایورهای ضربه راحت هستند اما در ناودانی های نور سنج نابخشودنی هستند. در گیج 25 و 20، عمل چکش، نخ ها را نوار می کند و سوراخ ها را دراز می کند. یک مته مجهز به کلاچ که روی مقدار گشتاور کم تنظیم شده است، یا کنترل دقیق ماشه، صندلی بسیار قابل اعتمادتری را ایجاد می کند و سر پیچ باید بدون له کردن تار در یک سطح قرار گیرد.

یک قطره مایع برش یا روغن سبک، بیت را خنک نگه می دارد و لبه سوراخ تمیزتری باقی می گذارد. این زمانی مهم است که بست فقط چند هزارم اینچ فولاد برای گرفتن داشته باشد.

سوراخ کردن در گل میخ های فلزی به چهار عدد کاهش می یابد: گیج، قطر سوراخ، فاصله لبه و هندسه پیچ. گیج را اندازه بگیرید، سوراخ را در مرکز تار و به خوبی زیر نیمی از عمق گل میخ نگه دارید، فلنج ها را دست نخورده بگذارید و بست را با اتصال مطابقت دهید. این کار را انجام دهید و فولاد دقیقاً همان چیزی را که برای نگه داشتن آن طراحی شده بود نگه می دارد.